中国传统蒙学三大读物(带拼音)

【导语】《三字经》，是中国的传统启蒙教材。

在中国古代经典当中，《三字经》是最浅显易懂的读本之⼀。

下⾯是⽆忧考分享的三字经解释：⽈岱华蒿恒衡此五岳⼭之名。

欢迎阅读参考！ yuēdàihuá ⽈岱华 sōnghénghéng 嵩恒衡 cǐwǔyuè 此五岳 shānzhīmíng ⼭之名 【解释】 中国的五⼤名⼭，称为“五岳”，就是东岳泰⼭、西岳华⼭、中岳嵩⼭、南岳衡⼭、北岳恒⼭，这五座⼭是中国⼤⼭的代表。

【启⽰】 现在我们都知道，我国境内的喜玛拉亚雅⼭是世界上的⼭，号称世界的屋脊。

中国是五千年的⽂明古国，每座⼭都有着许多美丽的神话和传说。

【故事】 长江和黄河是中国两条主要的河。

长江是我国第⼀条⼤河，恰好将中国分成两半。

宋朝时，外患⾦⼈企图横越长江，结果被宋朝的战⿎声，吓的不敢渡江。

⾄于黄河，是中国⽂化的发祥地，不过，长期泛滥成灾，危害沿岸百姓的⽣命财产安全。

⾄于“五岳”，则各有动⼈的故事，这⾥只介绍西岳，⼭势⾮常险恶。

相传，唐朝的韩愈有⼀次奋⼒登上⼭顶后，就双腿发软，没有勇⽓下⼭，最后只好⿇烦地⽅官员派⼈把韩愈灌醉，将他抬回家。

传说位在河南的嵩⼭及⼭西的恒⼭，都曾有⼈在此修炼。

会吹笙的周灵王太⼦乔，曾在恒⼭修成⽩鹤仙⼈;张果⽼是⼋仙中的⼀仙，他是在恒⼭修成正果的。

扩展阅读： 《三字经》，是中国的传统启蒙教材。

在中国古代经典当中，《三字经》是最浅显易懂的读本之⼀。

《三字经》取材典范，包括中国传统⽂化的⽂学、历史、哲学、天⽂地理、⼈伦义理、忠孝节义等等，⽽核⼼思想⼜包括了“仁，义，诚，敬，孝。

”背诵《三字经》的同时，就了解了常识、传统国学及历史故事，以及故事内涵中的做⼈做事道理。

在格式上，三字⼀句朗朗上⼝，因其⽂通俗、顺⼝、易记等特点，使其与《百家姓》、《千字⽂》并称为中国传统蒙学三⼤读物，合称“三百千”。

《三字经》与《百家姓》、《千字⽂》并称为三⼤国学启蒙读物。

儿童三字经全文带拼音儿童三字经全文带拼音《三字经》,是中国的传统启蒙教材,在中国古代经典当中,《三字经》是最浅显易懂的读本之一。

接下来小编搜集了儿童三字经全文带拼音,欢迎查看,仅供大家参考。

儿童三字经全文带拼音1人之初，性本善,性相近 ,习相远 ,苟不教性乃迁,教之道, 贵以专,昔孟母 ,择邻处 ,子不学,断机杼 ,窦燕山 ,有义方 ,教五子来名俱扬,养不教来父之过,教不严来师之惰 ,子不学来非所宜,幼不学来老何为,玉不琢呀不成器 ,人不学来不知义。

人之初呀性本善,性相近 ,习相远 ,苟不教性乃迁,教之道, 贵以专,昔孟母 ,择邻处 ,子不学,断机杼 ,窦燕山 ,有义方 ,教五子来名俱扬,养不教来父之过,教不严来师之惰 ,子不学来非所宜,幼不学来老何为,玉不琢呀不成器 ,人不学来不知义。

儿童三字经全文带拼音2《三字经》全文带拼音rén zhī chū xìng běn shàn xìng xiāng jìn xí xiāng yuǎn 人之初性本善性相近习相远gǒu bú jiào xìng nǎi qiān jiào zhī dào guì yǐ zhuān苟不教性乃迁教之道贵以专xī mèng mǔ zé lín chǔ zǐ bù xué duàn jī zhù昔孟母择邻处子不学断机杼du yān shān yǒu yì fāng jiāo wǔ zǐ míng jù yáng窦燕山有义方教五子名俱扬yǎng bú jiào fù zhī gu jiào bù yán shī zhī du养不教父之过教不严师之惰zǐ bù xué fēi suǒ yí yu bù xué lǎo hé wéi子不学非所宜幼不学老何为yù bù zhuó bù chéng qì rén bù xué bù zhī yì玉不琢不成器人不学不知义wéi rén zǐ fāng shào shí qīn shī yǒu xí lǐ yí为人子方少时亲师友习礼仪xiāng jiǔ líng néng wēn xí xiào yú qīn suǒ dāng zhí香九龄能温席孝于亲所当执róng sì suì néng ràng lí dì yú zhǎng yí xiān zhī融四岁能让梨弟于长宜先知shǒu xiào tì cì jiàn wén zhī mǒu shù shí mǒu wén首孝悌次见闻知某数识某文yī ér shí shí ér bǎi bǎi ér qiān qiān ér wàn一而十十而百百而千千而万sān cái zhě tiān dì rén sān guāng zhě rì yuè xīng三才者天地人三光者日月星sān gāng zhě jūn chén yì fù zǐ qīn fū fù shùn三纲者君臣义父子亲夫妇顺yuē chūn xià yuē qiū dōng cǐ sì shí yùn bù qióng曰春夏曰秋冬此四时运不穷yuē nán běi yuē xī dōng cǐ sì fāng yìng hū zhōng曰南北曰西东此四方应乎中yuē shuǐ huǒ mù jīn tǔ cǐ wǔ háng běn hū shù曰水火木金土此五行本乎数shí gān zhě jiǎ zhì guǐ shí èr zhī zǐ zhì hài十干者甲至癸十二支子至亥yuē huáng dào rì suǒ chán yuē chì dào dāng zhōng quán 曰黄道日所躔曰赤道当中权chì dào xià wēn nuǎn jí wǒ zhōng huá zài dōng běi赤道下温暖极我中华在东北hán yù jūn shuāng lù gǎi yu gāo yuán zuǒ dà hǎi寒燠均霜露改右高原左大海yuē jiāng hé yuē huái jì cǐ sì dú shuǐ zhī jì曰江河曰淮济此四渎水之纪yuē dài huá sōng héng héng cǐ wǔ yuè shān zhī míng曰岱华嵩恒衡此五岳山之名gǔ jiǔ zhōu jīn gǎi zhì chēng xíng shěng sān shí wǔ古九州今改制称行省三十五yuē shì nóng yuē gōng shāng cǐ sì mín guó zhī liáng曰士农曰工商此四民国之良yuē rén yì lǐ zhì xìn cǐ wǔ cháng bù róng wěn曰仁义礼智信此五常不容紊dì suǒ shēng yǒu cǎo mù cǐ zhí wù biàn shuǐ lù地所生有草木此植物遍水陆yǒu chóng yú yǒu niǎo shu cǐ dng wù néng fēi zǒu 有虫鱼有鸟兽此动物能飞走dào liáng shū mài shǔjì cǐ liù gǔ rén suǒ shí稻梁菽麦黍稷此六谷人所食mǎ niú yáng jī quǎn shǐ cǐ liù chù rén suǒ sì马牛羊鸡犬豕此六畜人所饲yuē xǐ nù yuē āi jù ài wù yù qī qíng jù曰喜怒曰哀惧爱恶欲七情俱qīng chì huáng jí hēi bái cǐ wǔ sè mù suǒ shí青赤黄及黑白此五色目所识suān kǔ gān jí xīn xián cǐ wǔ wèi kǒu suǒ hán酸苦甘及辛咸此五味口所含shān jiāo xiāng jí xīng xiǔ cǐ wǔ xiù bí suǒ xiù膻焦香及腥朽此五臭鼻所嗅páo tǔ gé mù shí jīn yǔ sī zhú nǎi bā yīn匏土革木石金与丝竹乃八音yuē píng shǎng yuē qù rù cǐ sì shēng yí tiáo xié曰平上曰去入此四声宜调协gāo zēng zǔ fù ér shēn shēn ér zǐ zǐ ér sūn高曾祖父而身身而子子而孙zì zǐ sūn zhì xuán zēng nǎi jiǔ zú rén zhī lún自子孙至玄曾乃九族人之伦fù zǐ ēn fū fù cóng xiōng zé yǒu dì zé gōng父子恩夫妇从兄则友弟则恭zhǎng yu xù yǒu yǔ péng jūn zé jìng chén zé zhōng 长幼序友与朋君则敬臣则忠cǐ shí yì rén suǒ tóng ng shī xù wù wéi bèi此十义人所同当师叙勿违背zhǎn qí shuāi dà xiǎo gōng zhì sī má wǔ fù zhōng斩齐衰大小功至缌麻五服终lǐ yuè shè yù shū shù gǔ liù yì jīn bù jù礼乐射御书数古六艺今不具wéi shū xué rén gng zūn jì shí zì jiǎng shuō wén惟书学人共遵既识字讲说文yǒu gǔ wén dà xiǎo zhuàn lì cǎo jì bù kě luàn有古文大小篆隶草继不可乱ru guǎng xué jù qí fán dàn lüè shuō néng zhī yuán 若广学惧其繁但略说能知原fán xùn méng xū jiǎng jiū xiáng xùn gǔ míng jù du 凡训蒙须讲究详训诂明句读wéi xué zhě bì yǒu chū xiǎo xué zhōng zhì sì shū为学者必有初小学终至四书lún yǔ zhě èr shí piān qún dì zǐ jì shàn yán论语者二十篇群弟子记善言mèng zǐ zhě qī piān zhǐ jiǎng dào dé shuō rén yì孟子者七篇止讲道德说仁义zu zhōng yōng nǎi kǒng jí zhōng bù piān yōng bù yì作中庸乃孔伋中不偏庸不易zu dà xué nǎi zēng zǐ zì xiū qí zhì píng zhì作大学乃曾子自修齐至平治zhōng shū shú xiào jīng tōng rú liù jīng shǐ kě dú中书熟孝经通如六经始可读shī shū yì lǐ chūn qiū hào liù jīng dāng jiǎng qiú诗书易礼春秋号六经当讲求yǒu lián shān yǒu guī cáng yǒu zhōu yì sān yì xiáng 有连山有归藏有周易三易详yǒu diǎn mó yǒu xùn gào yǒu shì mìng shū zhī ào 有典谟有训诰有誓命书之奥wǒ zhōu gōng zu zhōu lǐ zhù liù guān cún zhìtǐ我周公作周礼著六官存治体dà xiǎo dài zhù lǐ jì shù shèng yán lǐ yuè bèi大小戴注礼记述圣言礼乐备yǒu guó fēng yǒu yǎ sng hào sì shī dāng fěng yǒng有国风有雅颂号四诗当讽咏shī jì wáng chūn qiū zu yù bāo biǎn bié shàn è诗既亡春秋作寓褒贬别善恶sān zhuàn zhě yǒu gōng yáng yǒu zuǒ shì yǒu gǔ liáng 三传者有公羊有左氏有谷梁ěr yǎ zhě shàn biàn yán qiú jīng xùn cǐ m xiān尔雅者善辨言求经训此莫先gǔ shèng zhù xiān xián zhuàn zhù shū bèi shí sān jīng古圣著先贤传注疏备十三经zuǒ zhuàn wài yǒu guó yǔ hé qún jīng shù shí wǔ左传外有国语合群经数十五jīng jì míng fāng dú zǐ cuō qí yào jì qí shì经既明方读子撮其要记其事wǔ zǐ zhě yǒu xún yáng wén zhōng zǐ jí lǎo zhuāng五子者有荀扬文中子及老庄jīng zǐ tōng dú zhū shǐ kǎo shì xì zhī zhōng shǐ经子通读诸史考世系知终始zì xī nóng zhì huáng dì hào sān huáng zài shàng shì自羲农至黄帝号三皇在上世táng yǒu yú hào èr dì xiāng yīxùn chēng shèng shì唐有虞号二帝相揖逊称盛世xià yǒu yǔ shāng yǒu tāng zhōu wén wǔ chēng sān wáng 夏有禹商有汤周文武称三王xià chuán zǐ jiā tiān xià sì bǎi zǎi qiān xià shè夏传子家天下四百载迁夏社tāng fá xià guó hào shāng liù bǎi zǎi zhì zhu wáng汤伐夏国号商六百载至纣亡zhōu wǔ wáng shǐ zhū zhu bā bǎi zǎi zuì cháng jiǔ周武王始诛纣八百载最长久zhōu gng hé shǐ jì nián lì xuān yōu suì dōng qiān周共和始纪年历宣幽遂东迁zhōu dào shuāi wáng gāng zhuì chěng gān gē shàng yóu shuì周道衰王纲坠逞干戈尚游说shǐ chūn qiū zhōng zhàn guó wǔ bà qiáng qī xióng chū始春秋终战国五霸强七雄出yíng qín shì shǐ jiān bìng chuán èr shì chǔ hàn zhēng嬴秦氏始兼并传二世楚汉争gāo zǔ xīng hàn yè jiàn zhì xiào píng wáng mǎng cuàn高祖兴汉业建至孝平王莽篡guāng wǔ xīng wéi dōng hàn sì bǎi nián zhōng yú xiàn光武兴为东汉四百年终于献wèi shǔ wú zhēng hàn dǐng hào sān guó qì liǎng jìn魏蜀吴争汉鼎号三国迄两晋sng qí jì liáng chén chéng wéi nán cháo dū jīn líng宋齐继梁陈承为南朝都金陵běi yuán wèi fēn dōng xī yǔ wén zhōu xīng gāo qí北元魏分东西宇文周兴高齐dài zhì suí yī tǔ yǔ bù zài chuán shī tǒng xù迨至隋一土宇不再传失统绪táng gāo zǔ qǐ yì shī chú suí luàn chuàng guó jī唐高祖起义师除隋乱创国基èr shí chuán sān bǎi zǎi liáng miè zhī guó nǎi gǎi二十传三百载梁灭之国乃改liáng táng jìn jí hàn zhōu chēng wǔ dài jiē yǒu yóu梁唐晋及汉周称五代皆有由zhào sng xīng shu zhōu shàn shí bā chuán nán běi hùn 赵宋兴受周禅十八传南北混liáo yǔ jīn jiē chēng dì yuán miè jīn jué sng shì辽与金皆称帝元灭金绝宋世yú tú guǎng chāo qián dài jiǔ shí nián guó zu fèi舆图广超前代九十年国祚废dài chéng zǔ qiān yān jīng shí liù shì zhì chóng zhēn 迨成祖迁燕京十六世至崇祯quán yān sì ku rú lín lǐ chuǎng chū shén qì fén权阉肆寇如林李闯出神器焚qīng shì zǔ yīng jǐng mìng jìng sì fāng kè dà dìng清世祖膺景命靖四方克大定yóu kāng yōng lì qián jiā mín ān fù zhì jì kuā由康雍历乾嘉民安富治绩夸dào xián jiān biàn luàn qǐ shǐ yīng fǎ rǎo dū bǐ道咸间变乱起始英法扰都鄙tóng guāng hu xuān tǒng ru chuán jiǔ dì mǎn qīng m 同光后宣统弱传九帝满清殁gé mìng xīng fèi dì zhì lì xiàn fǎ jiàn mín guó革命兴废帝制立宪法建民国gǔ jīn shǐ quán zài zī zǎi zhì luàn zhī xīng shuāi古今史全在兹载治乱知兴衰shǐ suī fán dú yǒu cì shǐ jì yī hàn shū èr史虽繁读有次史记一汉书二hu hàn sān guó zhì sì jiān zhèng jīng cān tōng jiàn后汉三国志四兼证经参通鉴dú shǐ zhě kǎo shí lù tōng gǔ jīn ru qīn mù读史者考实录通古今若亲目kǒu ér sng xīn ér wéi zhāo yú sī xī yú sī口而诵心而惟朝于斯夕于斯xī zhng ní shī xiàng tuó gǔ shèng xián shàng qín xué昔仲尼师项橐古圣贤尚勤学zhào zhōng lìng dú lǔ lùn bǐ jì shì xué qiě qín赵中令读鲁论彼既仕学且勤pī pú biān xuē zhú jiǎn bǐ wú shū qiě zhī miǎn披蒲编削竹简彼无书且知勉tóu xuán liáng zhuī cì gǔ bǐ bù jiào zì qín kǔ头悬梁锥刺股彼不教自勤苦rú náng yíng rú yìng xuě jiā suī pín xué bù chu如囊萤如映雪家虽贫学不辍rú fù xīn rú guà jiǎo shēn suī láo yóu kǔ zhuó如负薪如挂角身虽劳犹苦卓sū lǎo quán èr shí qī shǐ fā fèn dú shū jí苏老泉二十七始发愤读书籍bǐ jì lǎo yóu huǐ chí ěr xiǎo shēng yí zǎo sī彼既老犹悔迟尔小生宜早思ru liáng hào bā shí èr duì dà tíng kuí duō shì若梁灏八十二对大廷魁多士bǐ jì chéng zhng chēng yì ěr xiǎo shēng yí lì zhì彼既成众称异尔小生宜立志yíng bā suì néng yǒng shī mì qī suì néng fù qí莹八岁能咏诗泌七岁能赋棋bǐ yǐng wù rén chēng qí ěr yu xué dāng xiào zhī彼颖悟人称奇尔幼学当效之cài wén jī néng biàn qín xiè dào yùn néng yǒng yín 蔡文姬能辩琴谢道韫能咏吟bǐ nǚ zǐ qiě cōng mǐn ěr nán zǐ dāng zì jǐng彼女子且聪敏尔男子当自警táng liú yàn fāng qī suì jǔ shén tóng zu zhèng zì唐刘晏方七岁举神童作正字bǐ suī yu shēn yǐ shì yǒu wéi zhě yì ru shì彼虽幼身已仕有为者亦若是quǎn shǒu yè jī sī chén gǒu bù xué hé wéi rén犬守夜鸡司晨苟不学曷为人cán tǔ sī fēng niàng mì rén bù xué bù rú wù蚕吐丝蜂酿蜜人不学不如物yu xí yè zhuàng zhì shēn shàng kuāng guó xià lì mín 幼习业壮致身上匡国下利民yáng míng shēng xiǎn fù mǔ guāng yú qián yù yú hu 扬名声显父母光于前裕于后rén yí zǐ jīn mǎn yíng wǒ jiào zǐ wéi yī jīng人遗子金满赢我教子唯一经qín yǒu gōng xì wú yì jiè zhī zāi yí miǎn lì勤有功戏无益戒之哉宜勉力儿童三字经全文带拼音3rén zhī chū xìng běn shàn人之初 , 性本善。

【导语】宋代⽂学家苏洵和他两个⼉⼦苏轼和苏辙，是我国⽂学⼗分有名的⼈物，他们的学问都很⾼，⽂章也都写得很好。

被后⼈合称为“三苏”，也是唐宋⼋⼤家⾥的三位⼈物。

下⾯是分享的三字经解释：苏⽼泉⼆⼗七始发愤读书籍。

欢迎阅读参考！sūlǎoquán苏⽼泉èrshíqī⼆⼗七shǐfāfèn始发愤dúshūjí读书籍【解释】唐宋⼋⼤家之⼀的苏洵，号⼤泉，⼩时候不想念书，到了⼆⼗七岁的时候，才开始下决⼼努⼒学习，后来成了⼤学问家。

【启⽰】宋代⽂学家苏洵和他两个⼉⼦苏轼和苏辙，是我国⽂学⼗分有名的⼈物，他们的学问都很⾼，⽂章也都写得很好。

被后⼈合称为“三苏”，也是唐宋⼋⼤家⾥的三位⼈物。

【故事】据说，苏东坡的⽗亲苏洵，⼆⼗七岁时仍认识不了⼏个字，直到哥哥中了科举考试，做了⼤官后，才开始觉悟到⾃⼰的不学⽆术。

从此，苏洵便专⼼地研读，进⼀步改掉以往有⼿好闲的习性，正⽇与书为伍，⼀⼼想参加考试，没想到竟然名落孙⼭，他很丧⽓地回到家⾥，把从前写过的⽂章统统找出来烧了，从此必门苦读。

苏洵痛下决⼼，苦读了五、六年。

有⼀天，他觉得⾃⼰可以写⽂章了，便提笔写了⼀篇，⼀时⽂思泉涌，许多道理很⾃然地从他的笔下写出来，苏洵觉得仿佛这⼏年所读的书，使他的脑⼦装满了学问。

于是，苏洵的学识及⽂章受到了⼤家的肯定，尤其是⼤⽂学家欧阳修，从此，他的⽂章便成了⼈⼈争读的作品。

扩展阅读： 《三字经》，是中国的传统启蒙教材。

在中国古代经典当中，《三字经》是最浅显易懂的读本之⼀。

《三字经》取材典范，包括中国传统⽂化的⽂学、历史、哲学、天⽂地理、⼈伦义理、忠孝节义等等，⽽核⼼思想⼜包括了“仁，义，诚，敬，孝。

”背诵《三字经》的同时，就了解了常识、传统国学及历史故事，以及故事内涵中的做⼈做事道理。

在格式上，三字⼀句朗朗上⼝，因其⽂通俗、顺⼝、易记等特点，使其与《百家姓》、《千字⽂》并称为中国传统蒙学三⼤读物，合称“三百千”。

dì zǐ guī蒙学经典之弟子规zǒng xù【总叙】dì zǐ guī shèng rén xùn shǒu xiào tì cì jǐn xìn 弟子规圣人训首孝悌次谨信fàn ài zhòng ér qīn rén yǒu yú lì zé xué wén 泛爱众而亲仁有余力则学文rù zé xiào【入则孝】fùmǔ hū yìng wù huǎn fù mǔ mìng xíng wù lǎn 父母呼应勿缓父母命行勿懒fù mǔ jiào xū jìng tīng fù mǔ zé xū shun chéng 父母教须敬听父母责须顺承dōng zé wēn xià zé qìng chén zé xǐng hūn zé dìng 冬则温夏则凊晨则省昏则定chū bì gào fǎn bì miàn jū yǒu cháng yè wú biàn 出必告反必面居有常业无变shì suī xiǎo wù shàn wéi gǒu shàn wéi zǐ dào kuī 事虽小勿擅为苟擅为子道亏wù suī xiǎo wù sī cáng gǒu sī cáng qīn xīn shāng 物虽小勿私藏苟私藏亲心伤qīn suǒ hào lì wèi jù qīn suǒ wù jǐn wèi qù 亲所好力为具亲所恶谨为去shēn yǒu shāng yí qīn yōu dé yǒu shāng yí qīn xiū身有伤贻亲忧德有伤贻亲羞qīn ài wǒ xiào hé nán qīn zēng wǒ xiào fāng xián 亲爱我孝何难亲憎我孝方贤qīn yǒu guò jiàn shǐ gēng yí wú sè róu wú shēng 亲有过谏使更怡吾色柔吾声jiàn búrùyuèfùjiàn hào qìsuítàwúyuàn 谏不入悦复谏号泣随挞无怨qīn yǒu jí yào xiān cháng zhòu yè shì bù lí chuáng 亲有疾药先尝昼夜侍不离床sāng sān nián cháng bēi yè jū chù biàn jiǔ ròu jué 丧三年常悲咽居处变酒肉绝sāng jìn lǐ jì jìn chéng shì sǐ zhě rú shìshēng 丧尽礼祭尽诚事死者如事生chū zé tì【出则弟】xiōng dào yǒu dì dào gōng xiōng dì mù xiào zài zhōng 兄道友弟道恭兄弟睦孝在中cái wù qīng yuàn hé shēng yán yǔ rěn fèn zì mǐn 财物轻怨何生言语忍忿自泯huò yǐn shí huò zuò zǒu zhǎng zhě xiān yòu zhě hòu 或饮食或坐走长者先幼者后zhǎng hū rén jí dài jiào rén bù zài jǐ jí dào 长呼人即代叫人不在已即到chēng zūn zhǎng wù hū míng duì zūn zhǎng wù xiàn néng 称尊长勿呼名对尊长勿见能lù yù zhǎng jí qū yī zhǎng wú yán tuì gōng lì 路遇长疾趋揖长无言退恭立qí xià mǎ chéng xià jū guò yóu dài bǎi bù yú骑下马乘下车过犹待百步余zhǎng zhě lì yòu wù zuò zhǎng zhě zuò mìng nǎi zuò 长者立幼勿坐长者坐命乃坐zūn zhǎng qián shēng yào dī dī bù wén què fēi yí尊长前声要低低不闻却非宜jìn bìqūtuìbìchíwèn qǐduìshìwùyí进必趋退必迟问起对视勿移shìzhūfùrúshìfùshìzhūxiōn g rúshìxiōng 事诸父如事父事诸兄如事兄jǐn【谨】zhāo qǐzǎo yèmián chílǎo yìzhìxīcǐshí朝起早夜眠迟老易至惜此时chén bìguan jiān shùkǒu biàn niào huízhéjìng shǒu 晨必盥兼漱口便溺回辄净手guān bì zhèng niǔbìjiéwàyǔlǚjùjǐn qiè冠必正纽必结袜与履俱紧切zhìguān fúyǒu ding wèi wùluàn dùn zhìwūhuì置冠服有定位勿乱顿致污秽yīguìjiébúguìhuáshàng xún fèn xiàchèn jiā衣贵洁不贵华上循分下称家duìyǐn shíwùjiǎn zéshíshìkěwùguòzé对饮食勿拣择食适可勿过则nián fāng shào wùyǐn jiǔ yǐn jiǔzuìzuìwéi chǒu 年方少勿饮酒饮酒醉最为丑bùcōng róng lìduān zhèng yīshēn yuán bài gōng jìng 步从容立端正揖深圆拜恭敬wùjiàn yùwùbǒyǐ wùjījùwùyáo bì勿践阈勿跛倚勿箕踞勿摇髀huǎn jiēlián wùyǒu shēng kuān zhuǎn wān wùchù léng 缓揭帘勿有声宽转弯勿触棱zhíxūqìrúzhíyíng rùxūshìrúyǒu rén 执虚器如执盈入虚室如有人shìwùmáng máng duō cuòwùwèi nán wùqīng lüè事勿忙忙多错勿畏难勿轻略dòu nào chǎng juéwùjìn xiépìshìjuéwùwèn 斗闹场绝勿近邪僻事绝勿问jiāng rùmén wèn shúcún jiāng shàng táng shēng bìyáng 将入门问孰存将上堂声必扬rén wèn shuíduìyǐmíng wúyǔwǒ bùfēn míng 人问谁对以名吾与我不分明yòn grén wùxūmíng qiútǎng bùwèn jíwéi tōu 用人物须明求倘不问即为偷jièrén wùjíshíhuán hòu yǒu jíjièbùnán 借人物及时还后有急借不难xìn【信】fán chūyán xìn wéi xiān zhàyǔwàng xīkěyān 凡出言信为先诈与妄奚可焉huàshuōduō bùrúshǎo wéi qíshìwùnìng qiǎo 话说多不如少惟其是勿佞巧jiān qiǎo yǔ huìwūcíshìjǐng qìqièjièzhī 奸巧语秽污词市井气切戒之jiàn wèi zhēn wùqīng yán zhīwèi dìwùqīng chuán 见未真勿轻言知未的勿轻传shìfēi yíwùqīng nuògǒu qīng nuòjìn tuìcuò事非宜勿轻诺苟轻诺进退错fán dào zìzhòng qiěshū wùjíjíwùmóhū 凡道字重且舒勿急疾勿模糊bǐshuō cháng cǐshuōduǎn bùguān jǐ mòxián guǎn 彼说长此说短不关己莫闲管jiàn rén shàn jísīqízòng qùyuǎn yǐjiàn jī见人善即思齐纵去远以渐跻jiàn rén èjínèi xǐng yǒu zégǎi wújiājǐng 见人恶即内省有则改无加警wéi déxuéwéi cái yìbùrúrén dāng zìlì唯德学唯才艺不如人当自砺ruòyīfúruòyǐn shíbùrúrén wùshēng qī若衣服若饮食不如人勿生戚wén guònùwén yùlèsǔn yǒu lái yìyǒu què闻过怒闻誉乐损友来益友却wén yùkǒng wén guòxīn zhí liàng shìjiàn xiāng qīn 闻誉恐闻过欣直谅士渐相亲wúxīn fēi míng wéi cuòyǒu xīn fēi míng wéi è无心非名为错有心非名为恶guò néng gǎi guīyúwútǎng yǎn shìzēng yìgū 过能改归于无倘掩饰增一辜fàn ài zhòng【泛爱众】fán shìrén jiēxūài tiān tong fùdìtong zài 凡是人皆须爱天同覆地同载xìng gāo zhě míng zìgāo rén suǒ zhòng fēi mào gāo 行高者名自高人所重非貌高cái dàzhě wàng zìdàrén suǒfúfēi yán dà才大者望自大人所服非言大yǐyǒu néng wùzìsī rén suǒ néng wùqīng zī 己有能勿自私人所能勿轻訾wùchǎn fùwùjiāo pín wùyàn gùwùxǐxīn 勿谄富勿骄贫勿厌故勿喜新rén bùxián wùshìjiǎo rén bùān wùhuàrǎo 人不闲勿事搅人不安勿话扰rén yǒu duǎn qièmòjiērén yǒu sī qièmòshuō人有短切莫揭人有私切莫说dào rén shàn jíshìshàn rén zhīzhī yùsīmiǎn 道人善即是善人知之愈思勉yáng rén èjìshìèjízhīshèn huòqiězuò扬人恶即是恶疾之甚祸且作shàn xiāng quàn déjiējiàn guòbùguī dào liǎng kuī 善相劝德皆建过不规道两亏fán qǔyǔ guìfēn xiǎo yǔyíduō qǔyíshǎo 凡取与贵分晓与宜多取宜少jiāng jiārén xiān wèn jǐ jǐbúyùjísùyǐ将加人先问己己不欲即速已ēn yùbào yuàn yùwàng bào yuàn duǎn bào ēn cháng 恩欲报怨欲忘抱怨短报恩长dài bìpúshēn guìduān suīguìduān cíér kuān 待婢仆身贵端虽贵端慈而宽shìfúrén xīn bùrán lǐfúrén fāng wúyán 势服人心不然理服人方无言qīn rén【亲仁】tóng shìrén lèi bùqíliúsúzhòng rén zhěxī同是人类不齐流俗众仁者希guǒrén zhě rén duōwèi yán búhuìsèbúmèi 果仁者人多畏言不讳色不媚néng qīn rén wúxiàn hǎo dérìjìn guòrìshǎo 能亲仁无限好德日进过日少bùqīn rén wúxiàn hài xiǎo rén jìn bǎi shìhuài 不亲仁无限害小人进百事坏【余力学文】búlìxíng dàn xué wén zhǎng fúhuáchéng hérén 不力行但学文长浮华成何人dàn lìxíng bùxuéwén rèn jǐjiàn mèi lǐzhēn但力行不学文任己见昧理真dúshūfǎ yǒu sān dào xīn yǎn kǒu xìn jiēyào 读书法有三到心眼口信皆要fāng dúcǐ wùmùbǐ cǐwèi zhōng bǐwùqǐ方读此勿慕彼此未终彼勿起kuān wéi xiàn jǐn yòng gōng gōng fūdào zhìsètōng 宽为限紧用功工夫到滞塞通xīn yǒu yísuízhájìjiùrén wèn qiúquèyì心有疑随札记就人问求确义fang shìqīng qiáng bìjìng jīàn jiébǐyàn zhèng 房室清墙壁净几案洁笔砚正mòmópiān xīn bùduān zìbújìng xīn xiān bìng 墨磨偏心不端字不敬心先病lièdiǎn jíyǒu ding chùdúkàn bìhuán yuán chù列典籍有定处读看毕还原处suīyǒu jíjuàn shùqíyǒu quēhuài jiùbǔzhī 虽有急卷束齐有缺坏就补之fēi shèng shūbǐng wùshìbìcōng míng huài xīn zhì非圣书屏勿视敝聪明坏心志wùzìbào wùzìqìshèng yǔxián kěxún zhì勿自暴勿自弃圣与贤可驯致。