弟子规全文带拼音

《dì弟zǐ子ɡuī规》quán全wén文dì弟zǐ子ɡuī规zǒnɡ总xù叙dì弟zǐ子ɡuī规shènɡ圣rén人xùn训shǒu首xiào孝dì弟cì次jǐn谨xìn信fàn泛ài爱zhònɡ众ér而qīn亲rén仁yǒu有yú余lì力zé则xué学wén文rù入zé则xiào孝fù父mǔ母hū呼yīnɡ应wù勿huǎn缓fù父mǔ母mìnɡ命xínɡ行wù勿lǎn懒fù父mǔ母jiào教xū须jìnɡ敬tīnɡ听fù父mǔ母zé责xū须shùn顺chénɡ承dōnɡ冬zé则wēn温xià夏zé则qing凊chén晨zé则shěnɡ省hūn昏zé则dìnɡ定chū出bì必ɡào告fǎn反bì必miàn面jū居yǒu有chánɡ常yè业wú无biàn变shì事suī虽xiǎo小wù勿shàn擅wéi为ɡǒu苟shàn擅wéi为zǐ子dào道kuī亏wù物suī虽xiǎo小wù勿sī私cánɡ藏ɡǒu苟sī私cánɡ藏qīn亲xīn心shānɡ伤qīn亲suǒ所hǎo好lì力wéi为jù具qīn亲suǒ所è恶jǐn谨wéi为qù去shēn身yǒu有shānɡ伤yí贻qīn亲yōu忧dé德yǒu有shānɡ伤yí贻qīn亲xiū羞qīn亲ài爱wǒ我xiào孝hé何nán难qīn亲zēnɡ憎wǒ我xiào孝fānɡ方xián贤qīn亲yǒu有ɡuò过jiàn谏shǐ使ɡènɡ更yí怡wú吾sè色róu柔wú吾shēnɡ声jiàn谏bù不rù入yuè悦fù复jiàn谏hào号qì泣suí随tà挞wú无yuàn怨qīn床亲yǒu有jí疾yào药xiān先chánɡ尝zhòu昼yè夜shì侍bù不lí离chuánɡsànɡ丧sān三nián年chánɡ常bēi悲yàn咽jū居chù处biàn变jiǔ酒ròu肉jué绝sànɡ丧jìn尽lǐ礼jì祭jìn尽chénɡ诚shì事sǐ死zhě者rú如shì事shēnɡ生chū出zé则dì弟xiōnɡ兄dào道yǒu友dì弟dào道ɡōnɡ恭xiōnɡ兄dì弟mù睦xiào孝zài在zhōnɡ中cái财wù物qīnɡ轻yuàn怨hé何shēnɡ生yán言yǔ语rěn忍fèn忿zì自mǐn泯huò或yǐn饮shí食huò或zuò坐zǒu走zhǎnɡ长zhě者xiān先yòu幼zhě者hòu后zhǎnɡ长hū呼rén人jí即dài代jiào叫rén人bù不zài在jǐ己jí即dào到chēnɡ称zūn尊zhǎnɡ长wù勿hū呼mínɡ名duì对zūn尊zhǎnɡ长wù勿jiàn见nénɡ能qí骑xià下mǎ马chénɡ乘xià下chē车ɡuò过yóu犹dài待bǎi百bù步yú余zhǎnɡ长zhě者lì立yòu幼wù勿zuò坐zhǎnɡ长zhě者zuò坐mìnɡ命nǎi乃zuò坐zūn尊zhǎnɡ长qián前shēnɡ声yào要dī低dī低bù不wén闻què却fēi非yí宜jìn进bì必qū趋tuì退bì必chí迟wèn问qǐ起duì对shì视wù勿yí移shì事zhū诸fù父rú如shì事fù父shì事zhū诸xiōnɡ兄rú如shì事xiōnɡ兄jǐn谨cháo朝qǐ起zǎo早yè夜mián眠chí迟lǎo老yì易zhì至xī惜cǐ此shí时chén晨bì必ɡuàn盥jiān兼shù漱kǒu口biàn便nì溺huí回zhé辄jìnɡ净shǒu手ɡuàn冠bì必zhènɡ正niǔ纽bì必jié结wà袜yǔ与lǚ履jù俱jǐn紧qiè切zhì置ɡuàn冠fú服yǒu有dìnɡ定wèi位wù勿luàn乱dùn顿zhì致wū污huì秽yī衣ɡuì贵jié洁bù不ɡuì贵huá华shànɡ上xún循fēn分xià下chēnɡ称jiā家duì对yǐn饮shí食wù勿jiǎn拣zé择shí食shì适kě可wù勿ɡuò过zé则nián年fānɡ方shǎo少wù勿yǐn饮jiǔ酒yǐn饮jiǔ酒zuì醉zuì最wéi为chǒu丑bù步cōnɡ从rónɡ容lì立duān端zhènɡ正yī揖shēn深yuán圆bài拜ɡōnɡ恭jìnɡ敬wù勿jiàn践yù阈wù勿bǒ跛yǐ倚wù勿jī箕jù踞wù勿yáo摇bì髀huǎn缓jiē揭lián帘wù勿yǒu有shēnɡ声kuān宽zhuǎn转wān弯wù勿chù触lēnɡ棱zhí执xū虚qì器rú如zhí执yínɡ盈rù入xū虚shì室rú如yǒu有rén人shì事wù勿mánɡ忙mánɡ忙duō多cuò错wù勿wèi畏nán难wù勿qīnɡ轻luè略dòu斗nào闹chǎnɡ场jué绝wù勿jìn近xié邪pì僻shì事jué绝wù勿wèn问rén人wèn问shuí谁duì对yǐ以mínɡ名wú吾yǔ与wǒ我bù不fēn分mínɡ明yònɡ用rén人wù物xū须mínɡ明qiú求tǎnɡ倘bú不wèn问jí即wéi为tōu偷jiè借rén人wù物jí及shí时hái还hòu后yǒu有jí急jiè借bù不nán难xìn信fán凡chū出yán言xìn信wéi为xiān先zhà诈yǔ与wànɡ妄xī奚kě可yān焉shuō说duō多bù不rú如shǎo少wéi惟qí其shì是wù勿nìnɡ佞qiǎo巧huà话jiān奸qiǎo巧yǔ语huì秽wū污cí词shì市jǐnɡ井qì气qiè切jiè戒zhī之jiàn见wèi未zhēn真wù勿qīnɡ轻yán言zhī知wèi未de的wù勿qīnɡ轻chuán传shì事fēi非yí宜wù勿qīnɡ轻nuò诺ɡǒu苟qīnɡ轻nuò诺jìn进tuì退cuò错fán凡dào道zì字zhònɡ重qiě且shū舒wù勿jí急jí疾wù勿mó模hu糊bǐ彼shuō说zhǎnɡ长cǐ此shuō说duǎn短bù不ɡuān关jǐ己mò莫xián闲ɡuǎn管jiàn见rén人shàn善jí即sī思qí齐zònɡ纵qù去yuǎn远yǐ以jiàn渐jī跻jiàn见rén人è恶jí即nèi内xǐnɡ省yǒu有zé则ɡǎi改wú无jiā加jǐnɡ警wéi唯dé德xué学wéi唯cái才yì艺bù不rú如rén人dānɡ当zì自lì砺ruò若yī衣fú服ruò若yǐn饮shí食bù不rú如rén人wù勿shēnɡ生qī戚wén闻ɡuò过nù怒wén闻yù誉lè乐sǔn损yǒu友lái来yì益yǒu友què却wén闻yù誉kǒnɡ恐wén闻ɡuò过xīn欣zhí直liànɡ谅shì士jiàn渐xiānɡ相qīn亲wú无xīn心fēi非mínɡ名wéi为cuò错yǒu有xīn心fēi非mínɡ名wéi为è恶ɡuò过nénɡ能ɡǎi改ɡuī归yú于wú无tǎnɡ倘yǎn掩shì饰zēnɡ增yì一ɡū辜fàn泛ài爱zhònɡ众fán凡shì是rén人jiē皆xū须ài爱tiān天tónɡ同fù覆dì地tónɡ同zǎi载xínɡ行ɡāo高zhě者mínɡ名zì自ɡāo高rén人suǒ所zhònɡ重fēi非mào貌ɡāo高cái才dà大zhě者wànɡ望zì自dà大rén人suǒ所fú服fēi非yán言dà大jǐ己yǒu有nénɡ能wù勿zì自sī私rén人suǒ所nénɡ能wù勿qīnɡ轻zī訾wù勿chǎn谄fù富wù勿jiāo骄pín贫wù勿yàn厌ɡù故wù勿xǐ喜xīn新rén人bù不xián闲wù勿shì事jiǎo搅rén人bù不ān安wù勿huà话rǎo扰rén人yǒu有duǎn短qiè切mò莫jiē揭rén人yǒu有sī私qiè切mò莫shuō说dào道rén人shàn善jí即shì是shàn善rén人zhī知zhī之yù愈sī思miǎn勉yánɡ扬rén人è恶jí即shì是è恶jí疾zhī之shèn甚huò祸qiě且zuò作shàn善xiānɡ相quàn劝dé德jiē皆jiàn建ɡuò过bù不ɡuī规dào道liǎnɡ两kuī亏fán凡qǔ取yǔ与ɡuì贵fēn分xiǎo晓yǔ与yí宜duō多qǔ取yí宜shǎo少jiānɡ将jiā加rén人xiān先wèn问jǐ己jǐ己bù不yù欲jí即sù速yǐ已ēn恩yù欲bào报yuàn怨yù欲wànɡ忘bào报yuàn怨duǎn短bào报ēn恩zhǎnɡ长dài待bì婢pú仆shēn身ɡuì贵duān端suī虽ɡuì贵duān端cí慈ér而kuān宽shì势fú服rén人xīn心bù不rán然lǐ理fú服rén人fānɡ方wú无yán言qīn亲rén仁tónɡ同shì是rén人lèi类bù不qí齐liú流sú俗zhònɡ众rén仁zhě者xī希ɡuǒ果rén仁zhě者rén人duō多wèi畏yán言bù不huì讳sè色bù不mèi媚nénɡ能qīn亲rén仁wú无xiàn限hǎo好dé德rì日jìn进ɡuò过rì日shǎo少bù不qīn亲rén仁wú无xiàn限hài害xiǎo小rén人jìn进bǎi百shì事huài坏yú余lì力xué学wén文bù不lì力xínɡ行dàn但xué学wén文zhǎnɡ长fú浮huá华chénɡ成hé何rén人dàn但lì力xínɡ行bù不xué学wén文rèn任jǐ己jiàn见mèi昧lǐ理zhēn真dú读shū书fǎ法yǒu有sān三dào到xīn心yǎn眼kǒu口xìn信jiē皆yào要fānɡ方dú读cǐ此wù勿mù慕bǐ彼cǐ此wèi未zhōnɡ终bǐ彼wù勿qǐ起kuān宽wéi为xiàn限jǐn紧yònɡ用ɡōnɡ功ɡōnɡ工fu夫dào到zhì滞sài塞tōnɡ通xīn心yǒu有yí疑suí随zhá札jì记jiù就rén人wèn问qiú求què确yì义fánɡ房shì室qīnɡ清qiánɡ墙bì壁jìnɡ净jǐ几àn案jié洁bǐ笔yàn砚zhènɡ正mò墨mó磨piān偏xīn心bù不duān端zì字bù不jìnɡ敬xīn心xiān先bìnɡ病liè列diǎn典jí籍yǒu有dìnɡ定chù处dú读kàn看bì毕hái还yuán原chù处suī虽yǒu有jí急juàn卷shù束qí齐yǒu有quē缺huài坏jiù就bǔ补zhī之fēi非shènɡ圣shū书pínɡ屏wù勿shì视bì蔽cōnɡ聪mínɡ明huài坏xīn心zhì志wù勿zì自bào暴wù勿zì自qì弃shènɡ圣yǔ与xián贤kě可xùn驯zhì致译文：《弟子规》这本书，是依据至圣先师孔子的教诲而编成的生活规范。

dìzǐguī弟子规zǒng xù【总叙】dìzǐguīshèngrénxùn shǒuxiàotìcìjǐnxìn 弟子规圣人训首孝悌次谨信fànàizhòngérqīnrén yǒuyúlìzéxuéwén泛爱众而亲仁有余力则学文rù zé xiào【入则孝】fùmǔhū yìngwùhuǎn fùmǔmìng xíngwùlǎn父母呼应勿缓父母命行勿懒fùmǔjiào xūjìngtīng fùmǔzé xūshùnchéng父母教须敬听父母责须顺承dōngzéwēn xiàzéqìng chénzéxǐng hūnzédìng冬则温夏则凊晨则省昏则定chūbìgào fǎnbìmiàn jūyǒucháng yèwúbiàn出必告反必面居有常业无变shìsuīxiǎo wùshànwéi gǒushànwéi zǐdàokuī事虽小勿擅为苟擅为子道亏wùsuīxiǎo wùsīcáng gǒusīcáng qīnxīnshāng物虽小勿私藏苟私藏亲心伤qīnsuǒhào lìwèijù qīnsuǒwù jǐnwèiqù亲所好力为具亲所恶谨为去shēnyǒushāng yíqīnyōu déyǒushāng yíqīnxiū身有伤贻亲忧德有伤贻亲羞qīnàiwǒ xiàohénán qīnzēngwǒ xiàofāngxián 亲爱我孝何难亲憎我孝方贤qīnyǒuguò jiànshǐgēng yíwúsè róuwúshēng亲有过谏使更怡吾色柔吾声jiànbúrù yuèfùjiàn hàoqìsuí tàwúyuàn谏不入悦复谏号泣随挞无怨qīnyǒují yàoxiāncháng zhòuyèshì bùlíchuáng 亲有疾药先尝昼夜侍不离床sāngsānnián chángbēiyè jūchùbiàn jiǔròujué 丧三年常悲咽居处变酒肉绝sāngjìnlǐ jìjìnchéng shìsǐzhě rúshìshēng 丧尽礼祭尽诚事死者如事生chūzétì【出则弟】xiōngdàoyǒu dìdàogōng xiōngdìmù xiàozàizhōng 兄道友弟道恭兄弟睦孝在中cáiwùqīng yuànhéshēng yányǔrěn fènzìmǐn财物轻怨何生言语忍忿自泯huòyǐnshí huòzuòzǒu zhǎngzhěxiān yòuzhěhòu 或饮食或坐走长者先幼者后zhǎnghūrén jídàijiào rénbùzài jǐjídào长呼人即代叫人不在已即到chēngzūnzhǎng wùhūmíng duìzūnzhǎng wùxiànnéng 称尊长勿呼名对尊长勿见能lùyùzhǎng jíqūyī zhǎngwúyán tuìgōnglì路遇长疾趋揖长无言退恭立qíxiàmǎ chéngxiàjū guòyóudài bǎibùyú骑下马乘下车过犹待百步余zhǎngzhělì yòuwùzuò zhǎngzhězuò mìngnǎizuò 长者立幼勿坐长者坐命乃坐zūnzhǎngqián shēngyàodī dībùwén quèfēiyí尊长前声要低低不闻却非宜jìnbìqū tuìbìchí wènqǐduì shìwùyí进必趋退必迟问起对视勿移shìzhūfù rúshìfù shìzhūxiōng rúshìxiōng事诸父如事父事诸兄如事兄jǐn【谨】zhāoqǐzǎo yèmiánchílǎoyìzhì xīcǐshí朝起早夜眠迟老易至惜此时chénbìguàn jiānshùkǒu biànniàohuí zhéjìngshǒu 晨必盥兼漱口便溺回辄净手guānbìzhèng niǔbìjié wàyǔlǚ jùjǐnqiè冠必正纽必结袜与履俱紧切zhìguānfú yǒudìngwèi wùluàndùn zhìwūhuì置冠服有定位勿乱顿致污秽yīguìjié búguìhuá shàngxúnfèn xiàchènjiā衣贵洁不贵华上循分下称家duìyǐnshí wùjiǎnzé shíshìkě wùguòzé对饮食勿拣择食适可勿过则niánfāngshào wùyǐnjiǔ yǐnjiǔzuì zuìwéichǒu 年方少勿饮酒饮酒醉最为丑bùcōngróng lìduānzhèng yīshēnyuán bàigōngjìng 步从容立端正揖深圆拜恭敬wùjiànyù wùbǒyǐ wùjījù wùyáobì勿践阈勿跛倚勿箕踞勿摇髀huǎnjiēlián wùyǒushēng kuānzhuǎnwān wùchùléng 缓揭帘勿有声宽转弯勿触棱zhíxūqì rúzhíyíng rùxūshì rúyǒurén执虚器如执盈入虚室如有人shìwùmáng mángduōcuò wùwèinán wùqīnglüè事勿忙忙多错勿畏难勿轻略dòunàochǎng juéwùjìn xiépìshì juéwùwèn斗闹场绝勿近邪僻事绝勿问jiāngrùmén wènshúcúnjiāngshàngtáng shēngbìyáng 将入门问孰存将上堂声必扬rénwènshuí duìyǐmíng wúyǔwǒ bùfēnmíng人问谁对以名吾与我不分明yòngrénwù xūmíngqiú tǎngbùwèn jíwéitōu用人物须明求倘不问即为偷jièrénwù jíshíhuán hòuyǒují jièbùnán借人物及时还后有急借不难xìn【信】fánchūyán xìnwéixiān zhàyǔwàng xīkěyān凡出言信为先诈与妄奚可焉huàshuōduō bùrúshǎo wéiqíshì wùnìngqiǎo话说多不如少惟其是勿佞巧jiānqiǎoyǔ huìwūcí shìjǐngqì qièjièzhī奸巧语秽污词市井气切戒之jiànwèizhēn wùqīngyán zhīwèidì wùqīngchuán 见未真勿轻言知未的勿轻传shìfēiyí wùqīngnuò gǒuqīngnuò jìntuìcuò事非宜勿轻诺苟轻诺进退错fándàozì zhòngqiěshū wùjíjí wùmóhū凡道字重且舒勿急疾勿模糊bǐshuōcháng cǐshuōduǎn bùguānjǐ mòxiánguǎn 彼说长此说短不关己莫闲管jiànrénshàn jísīqí zòngqùyuǎn yǐjiànjī见人善即思齐纵去远以渐跻jiànrénè jínèixǐng yǒuzégǎi wújiājǐng见人恶即内省有则改无加警wéidéxué wéicáiyì bùrúrén dāngzìlì唯德学唯才艺不如人当自砺ruòyīfú ruòyǐnshí bùrúrén wùshēngqī若衣服若饮食不如人勿生戚wénguònù wényùlè sǔnyǒulái yìyǒuquè闻过怒闻誉乐损友来益友却wényùkǒng wénguòxīn zhíliàngshì jiànxiāngqīn 闻誉恐闻过欣直谅士渐相亲wúxīnfēi míngwéicuò yǒuxīnfēi míngwéiè无心非名为错有心非名为恶guònénggǎi guīyúwú tǎngyǎnshì zēngyìgū过能改归于无倘掩饰增一辜fàn ài zhòng【泛爱众】fánshìrén jiēxūài tiāntóngfù dìtóngzài凡是人皆须爱天同覆地同载xìnggāozhě míngzìgāo rénsuǒzhòng fēimàogāo 行高者名自高人所重非貌高cáidàzhě wàngzìdà rénsuǒfú fēiyándà才大者望自大人所服非言大yǐyǒunéng wùzìsī rénsuǒnéng wùqīngzī己有能勿自私人所能勿轻訾wùchǎnfù wùjiāopín wùyàngù wùxǐxīn勿谄富勿骄贫勿厌故勿喜新rénbùxián wùshìjiǎo rénbùān wùhuàrǎo人不闲勿事搅人不安勿话扰rényǒuduǎn qièmòjiē rényǒusī qièmòshuō人有短切莫揭人有私切莫说dàorénshàn jíshìshàn rénzhīzhī yùsīmiǎn道人善即是善人知之愈思勉yángrénè jìshìè jízhīshèn huòqiězuò扬人恶即是恶疾之甚祸且作shànxiāngquàn déjiējiàn guòbùguī dàoliǎngkuī 善相劝德皆建过不规道两亏fánqǔyǔ guìfēnxiǎo yǔyíduō qǔyíshǎo凡取与贵分晓与宜多取宜少jiāngjiārén xiānwènjǐ jǐbúyù jísùyǐ将加人先问己己不欲即速已ēnyùbào yuànyùwàng bàoyuànduǎn bàoēncháng恩欲报怨欲忘抱怨短报恩长dàibìpú shēnguìduān suīguìduān cíérkuān待婢仆身贵端虽贵端慈而宽shìfúrén xīnbùrán lǐfúrén fāngwúyán势服人心不然理服人方无言qīn rén【亲仁】tóngshìrén lèibùqí liúsúzhòng rénzhěxī同是人类不齐流俗众仁者希guǒrénzhě rénduōwèi yánbúhuì sèbúmèi果仁者人多畏言不讳色不媚néngqīnrén wúxiànhǎo dérìjìn guòrìshǎo能亲仁无限好德日进过日少bùqīnrén wúxiànhài xiǎorénjìn bǎishìhuài不亲仁无限害小人进百事坏yú lì xué wén【余力学文】búlìxíng dànxuéwén zhǎngfúhuá chénghérén不力行但学文长浮华成何人dànlìxíng bùxuéwén rènjǐjiàn mèilǐzhēn但力行不学文任己见昧理真dúshūfǎ yǒusāndào xīnyǎnkǒu xìnjiēyào读书法有三到心眼口信皆要fāngdúcǐ wùmùbǐ cǐwèizhōng bǐwùqǐ方读此勿慕彼此未终彼勿起kuānwéixiàn jǐnyònggōng gōngfūdào zhìsètōng 宽为限紧用功工夫到滞塞通xīnyǒuyí suízhájì jiùrénwèn qiúquèyì心有疑随札记就人问求确义fángshìqīng qiángbìjìng jīànjiébǐyànzhèng房室清墙壁净几案洁笔砚正mòmópiān xīnbùduān zìbújìng xīnxiānbìng墨磨偏心不端字不敬心先病lièdiǎnjí yǒudìngchù dúkànbì huányuánchù列典籍有定处读看毕还原处suīyǒují juànshùqí yǒuquēhuài jiùbǔzhī虽有急卷束齐有缺坏就补之fēishèngshū bǐngwùshì bìcōngmíng huàixīnzhì非圣书屏勿视敝聪明坏心志wùzìbào wùzìqì shèngyǔxián kěxúnzhì勿自暴勿自弃圣与贤可驯致弟子规白话解弟子即是学生，不仅仅指儿童，扩大讲，凡欲学古圣先贤文化的人，都可称之为其弟子。

dì zǐ guī弟子规zǒng xù【总叙】dì zǐ guī shèng rén xùn shǒu xiào tì cì jǐn xìn弟子规圣人训首孝悌次谨信fàn ài zhòng ér qīn rén yǒu yú lì zé xué wén 泛爱众而亲仁有余力则学文rù zé xiào【入则孝】fù mǔ hū yìng wù huǎn fù mǔ mìng xíng wù lǎn父母呼应勿缓父母命行勿懒fù mǔ jiào xū jìng tīng fù mǔ zé xū shùn chéng 父母教须敬听父母责须顺承dōng zé wēn xià zé qìng chén zé xǐng hūn zé dìng冬则温夏则凊晨则省昏则定chū bì gào fǎn bì miàn jū yǒu cháng yè wú biàn 出必告反必面居有常业无变shì suī xiǎo wù shàn wéi gǒu shàn wéi zǐ dào kuī事虽小勿擅为苟擅为子道亏wù suī xiǎo wù sī cáng gǒu sī cáng qīn xīn shāng物虽小勿私藏苟私藏亲心伤qīn suǒ hào lì wèi jù qīn suǒ wù jǐn wèi qù亲所好力为具亲所恶谨为去shēn yǒu shāng yí qīn yōu dé yǒu shāng yí qīn xiū身有伤贻亲忧德有伤贻亲羞qīn ài wǒ xiào hé nán qīn zēng wǒ xiào fāng xián 亲爱我孝何难亲憎我孝方贤qīn yǒu guò jiàn shǐ gēng yí wú sè róu wú shēng 亲有过谏使更怡吾色柔吾声jiàn bú rù yuè fù jiàn hào qì suí tà wú yuàn 谏不入悦复谏号泣随挞无怨qīn yǒu jí yào xiān cháng zhòu yè shì bù lí chuáng 亲有疾药先尝昼夜侍不离床sāng sān nián cháng bēi yè jū chù biàn jiǔ ròu jué丧三年常悲咽居处变酒肉绝sāng jìn lǐ jì jìn chéng shì sǐ zhě rú shì shēng 丧尽礼祭尽诚事死者如事生chū zé tì【出则弟】xiōng dào yǒu dì dào gōng xiōng dì mù xiào zài zhōng 兄道友弟道恭兄弟睦孝在中cái wù qīng yuàn hé shēng yán yǔ rěn fèn zì mǐn财物轻怨何生言语忍忿自泯huò yǐn shí huò zuò zǒu zhǎng zhě xiān yòu zhě hòu 或饮食或坐走长者先幼者后zhǎng hū rén jí dài jiào rén bù zài jǐ jí dào 长呼人即代叫人不在已即到chēng zūn zhǎng wù hū míng duì zūn zhǎng wù xiàn néng 称尊长勿呼名对尊长勿见能lù yù zhǎng jí qū yī zhǎng wú yán tuì gōng lì路遇长疾趋揖长无言退恭立qí xià mǎ chéng xià jū guò yóu dài bǎi bù yú骑下马乘下车过犹待百步余zhǎng zhě lì yòu wù zuò zhǎng zhě zuò mìng nǎi zuò长者立幼勿坐长者坐命乃坐zūn zhǎng qián shēng yào dī dī bù wén què fēi yí尊长前声要低低不闻却非宜jìn bì qū tuì bì chí wèn qǐ duì shì wù yí进必趋退必迟问起对视勿移shì zhū fù rú shì fù shì zhū xiōng rú shì xiōng 事诸父如事父事诸兄如事兄jǐn【谨】zhāo qǐ zǎo yè mián chí lǎo yì zhì xī cǐ shí朝起早夜眠迟老易至惜此时chén bì guan jiān shù kǒu biàn niào huí zhé jìng shǒu 晨必盥兼漱口便溺回辄净手guān bì zhèng niǔ bì jié wà yǔ lǚ jù jǐn qiè冠必正纽必结袜与履俱紧切zhì guān fú yǒu ding wèi wù luàn dùn zhì wū huì置冠服有定位勿乱顿致污秽yī guì jié bú guì huá shàng xún fèn xià chèn jiā衣贵洁不贵华上循分下称家duì yǐn shí wù jiǎn zé shí shì kě wù guò zé对饮食勿拣择食适可勿过则nián fāng shào wù yǐn jiǔ yǐn jiǔ zuì zuì wéi chǒu 年方少勿饮酒饮酒醉最为丑bù cōng róng lì duān zhèng yī shēn yuán bài gōng jìng 步从容立端正揖深圆拜恭敬wù jiàn yù wù bǒ yǐ wù jī jù wù yáo bì勿践阈勿跛倚勿箕踞勿摇髀huǎn jiē lián wù yǒu shēng kuān zhuǎn wān wù chù léng 缓揭帘勿有声宽转弯勿触棱zhí xū qì rú zhí yíng rù xū shì rú yǒu rén 执虚器如执盈入虚室如有人shì wù máng máng duō cuò wù wèi nán wù qīng lüè事勿忙忙多错勿畏难勿轻略dòu nào chǎng jué wù jìn xié pì shì jué wù wèn斗闹场绝勿近邪僻事绝勿问jiāng rù mén wèn shú cún jiāng shàng táng shēng bì yáng 将入门问孰存将上堂声必扬rén wèn shuí duì yǐ míng wú yǔ wǒ bù fēn míng人问谁对以名吾与我不分明yòn grén wù xū míng qiú tǎng bù wèn jí wéi tōu 用人物须明求倘不问即为偷jiè rén wù jí shí huán hòu yǒu jí jiè bù nán 借人物及时还后有急借不难xìn【信】fán chū yán xìn wéi xiān zhà yǔ wàng xī kě yān凡出言信为先诈与妄奚可焉huà shuō duō bù rú shǎo wéi qí shì wù nìng qiǎo 话说多不如少惟其是勿佞巧jiān qiǎo yǔ huì wū cí shì jǐng qì qiè jiè zhī奸巧语秽污词市井气切戒之jiàn wèi zhēn wù qīng yán zhī wèi dì wù qīng chuán 见未真勿轻言知未的勿轻传shì fēi yí wù qīng nuò gǒu qīng nuò jìn tuì cuò事非宜勿轻诺苟轻诺进退错fán dào zì zhòng qiě shū wù jí jí wù mó hū凡道字重且舒勿急疾勿模糊bǐ shuō cháng cǐ shuō duǎn bù guān jǐ mò xián guǎn 彼说长此说短不关己莫闲管jiàn rén shàn jí sī qí zòng qù yuǎn yǐ jiàn j ī见人善即思齐纵去远以渐跻jiàn rén è jí nèi xǐng yǒu zé gǎi wú jiā jǐng 见人恶即内省有则改无加警wéi dé xué wéi cái yì bù rú rén dāng zì lì唯德学唯才艺不如人当自砺ruò yī fú ruò yǐn shí bù rú rén wù shēng qī若衣服若饮食不如人勿生戚wén guò nù wén yù lè sǔn yǒu lái yì yǒu què闻过怒闻誉乐损友来益友却wén yù kǒng wén guò xīn zhí liàng shì jiàn xiāng qīn 闻誉恐闻过欣直谅士渐相亲wú xīn fēi míng wéi cuò yǒu xīn fēi míng wéi è无心非名为错有心非名为恶guò néng gǎi guī yú wú tǎng yǎn shì zēng yì gū过能改归于无倘掩饰增一辜fàn ài zhòng【泛爱众】fán shì rén jiē xūài tiān tong fù dì tong zài凡是人皆须爱天同覆地同载xìng gāo zhě míng zì gāo rén suǒ zhòng fēi mào gāo 行高者名自高人所重非貌高cái dà zhě wàng zì dà rén suǒ fú fēi yán dà才大者望自大人所服非言大yǐ yǒu néng wù zì sī rén suǒ néng wù qīng zī己有能勿自私人所能勿轻訾wù chǎn fù wù jiāo pín wù yàn gù wù xǐ xīn 勿谄富勿骄贫勿厌故勿喜新rén bù xián wù shì jiǎo rén bùān wù huà rǎo 人不闲勿事搅人不安勿话扰rén yǒu duǎn qiè mò jiē rén yǒu sī qiè mò shuō人有短切莫揭人有私切莫说dào rén shàn jí shì shàn rén zhī zhī yù sī miǎn 道人善即是善人知之愈思勉yáng rén è jì shìè jí zhī shèn huò qiě zuò扬人恶即是恶疾之甚祸且作shàn xiāng quàn dé jiē jiàn guò bù guī dào liǎng kuī善相劝德皆建过不规道两亏fán qǔ yǔ guì fēn xiǎo yǔ yí duō qǔ yí shǎo 凡取与贵分晓与宜多取宜少jiāng jiā rén xiān wèn jǐ jǐ bú yù jí sù y ǐ将加人先问己己不欲即速已ēn yù bào yuàn yù wàng bào yuàn duǎn bào ēn cháng恩欲报怨欲忘抱怨短报恩长dài bì pú shēn guì duān suī guì duān cíér kuān 待婢仆身贵端虽贵端慈而宽shì fú rén xīn bù rán lǐ fú rén fāng wú yán 势服人心不然理服人方无言qīn rén【亲仁】tóng shì rén lèi bù qí liú sú zhòng rén zhě xī同是人类不齐流俗众仁者希guǒ rén zhě rén duō wèi yán bú huì sè bú mèi果仁者人多畏言不讳色不媚néng qīn rén wú xiàn hǎo dé rì jìn guò rì shǎo 能亲仁无限好德日进过日少bù qīn rén wú xiàn hài xiǎo rén jìn bǎi shì huài 不亲仁无限害小人进百事坏yú lì xué wén【余力学文】bú lì xíng dàn xué wén zhǎng fú huá chéng hé rén不力行但学文长浮华成何人dàn lì xíng bù xué wén rèn jǐ jiàn mèi lǐ zhēn 但力行不学文任己见昧理真dú shū fǎ yǒu sān dào xīn yǎn kǒu xìn jiē yào 读书法有三到心眼口信皆要fāng dú cǐ wù mù bǐ cǐ wèi zhōng bǐ wù qǐ方读此勿慕彼此未终彼勿起kuān wéi xiàn jǐn yòng gōng gōng fū dào zhì sè tōng 宽为限紧用功工夫到滞塞通xīn yǒu yí suí zhá jì jiù rén wèn qiú què yì心有疑随札记就人问求确义fang shì qīng qiáng bì jìng jīàn jié bǐ yàn zhèng 房室清墙壁净几案洁笔砚正mò mó piān xīn bù duān zì bú jìng xīn xiān bìng 墨磨偏心不端字不敬心先病liè diǎn jí yǒu ding chù dú kàn bì huán yuán chù列典籍有定处读看毕还原处suī yǒu jí juàn shù qí yǒu quē huài jiù bǔ zhī虽有急卷束齐有缺坏就补之fēi shèng shū bǐng wù shì bì cōng míng huài xīn zhì非圣书屏勿视敝聪明坏心志wù zì bào wù zì qì shèng yǔ xián kě xún zhì勿自暴勿自弃圣与贤可驯致。

《弟子规》白话解弟子即是学生，不仅仅指儿童，扩大讲，凡欲学古圣先贤文化的人，都可称之为其弟子。

规即是规范。

弟子规即是教导学生为人处世的规范。

中国人的远祖（4500年前）怎样教导他的后裔（代前言）中国有五前年悠久的历史。

中华民族能维系几千年，而未被世界淘汰，无疑是其传统文化教育产生的巨大力量。

古人早在《礼记》中就有精辟的见解：“建国君民，教学为先。

”可惜的是，百多年来，由于种种原因，中国传统文化教育遭到了史无前例的破坏，亟需靠我们在中华大地上恢复挽救。

因为，经过几千年的社会实践，证明优秀的传统文化教育，确实是维系社会安定、和平的强大力量，是国家繁荣兴盛的基础。

在物质文明的今天，古老的东西并不意味着过时。

因为智慧、真理是永恒的，历久弥新的。

就像太阳，虽是古老，但每天常新，她不仅赋予人类生命，又带来光明和希望。

古圣先贤的教育，就像和煦的阳光，普照寰宇，带来人类幸福，美满。

中国传统的圣贤教育，可以追溯到4500年前，代代相传。

在汉武帝时代，正式将儒家学说确立为教育政策。

这个教学政策一直保持到近二十世纪前后，中国沦为半殖民地半封建社会，逐渐被废除掉。

这一直占主导地位、美好的传统教育，究竟教我们什么呢？教我们的是：认识超越时空的大自然运行法则，此之谓道。

教导人类如何顺从大自然的法则，不违越地做人，此之谓德。

人与人之间，不论贫富贵贱都会自然产生五种关系：父子――父慈子孝。

君臣――领导与被领导之间，君使臣以礼，臣侍君以忠。

夫妇――男女有别，男主外，女治内，夫妻能各尽本分。

兄弟――长幼有序，兄弟姐妹和睦友爱。

朋友――人与人间交往，守信用，讲道义。

这是人伦大道。

人一生都离不开这五种关系。

我们要明白，顺此五伦之道是做人的根基。

如果违背了五伦的自然关系，人就难以立身处世，家庭不和；社会秩序混乱、道德沦丧；国家失去了安定兴盛的人道根本。

这五种关系正常运转的自然法则，是永恒不变的，是每个人都应该明了的安身立命之学，也是维系社会安定常态的世间大学问。